Mooi bericht van Sippora Zoutewelle uit India.

Ongeveer anderhalf jaar geleden leerde ik Jeanette tijdens een rondreis in India kennen. In die tijd zat ik zelf in een dilemma over welke keuze ik nou moest maken qua toekomstige studie. Ik had altijd piloot willen worden en me daar volledig op gefocust, maar toen ik tijdens de selecties bij de KLM er achter kwam dat ik het vliegen zelf helemaal niet leuk vond, was mijn hele planning voor de toekomst ondersteboven geschopt. Wat nu? Een tussen jaar of toch maar een andere studie? Uiteindelijk op de valreep lucht- en ruimtevaarttechniek gaan studeren. Helaas was dit ook geen succes; na twee maanden was ik depressief en zag ik het allemaal niet meer zitten.

Ik houd er helemaal niet van om anderen met mijn problemen op te zadelen, maar ben ten einde raad naar de dokter gegaan. Deze wilde mij doorverwijzen naar een psycholoog, dat zag ik echter niet zo zitten. Rond diezelfde tijd raakte ik met Jeanette aan de praat en ze stelde mij voor om op gesprek te komen. Uiteindelijk aan tafel beland met haar en toen kwam er een hele hoop uit..

Ik wist niet precies wat nou de oorzaak was van mijn depressiviteit. Een studie niet leuk vinden? Dan ga je toch lekker iets anders studeren zou je zeggen? Het zat natuurlijk allemaal veel dieper, zo diep dat ik zelf niet eens wist hoe het zat. Jeanette prikte er echter zo doorheen en binnen 20 minuten stroomden de tranen over mijn wangen. Ik had altijd anders willen zijn dan de andere meiden ; geen doorsnee psychologie studente worden. Ik kon meer dan dat en wilde het ook laten zien; iets technisch, ik wist dat ik het met mijn brains aankon..so why not prove it? Uiteindelijk was ik diep ongelukkig, omdat ik mezelf zo nodig moest bewijzen aan de rest van de wereld. Maar waarom? Waarom dacht ik dat ik anders over één kam zou worden geschoren met de rest. Puur iets wat ik mezelf in de loop der jaren had aangepraat. Al van kleins af aan vonden docenten, ouders, vriendinnen, mij zo slim en knap. Ik wilde dan ook aan ieders hoge verwachtingen van mij, voldoen. Een keer een minder hoog cijfer? Tja ik leerde nooit, dus het kon wel eens voorkomen. Dan kreeg ik te horen; het is oké, maar je kunt veel meer dan dit. Dus op den duur kreeg ik het gevoel dat ik mezelf continu moest bewijzen.

Ik had er zelf nog nooit zo over na gedacht, maar na de vragen van Jeanette kwam ik bij het antwoord en dacht het klopt gewoon; no doubt! Nu ik de oorzaak wist en mijn rare veronderstellingen teniet kon doen..was het eindelijk tijd om erachter te komen wat mij gelukkig maakte en wat ik wilde doen. Resultaat? Ik zit nu in Mumbai, India en ga mijn droom achterna om te dansen in Indiase films en shows.

Dankjewel Jeanette!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kom je langs op facebook?


© 2019 Move on . Powered by WordPress. Theme by Viva Themes..